Spis treści:

1. Czym jest udar mózgu?
2. Rehabilitacja po udarze – dlaczego jest tak ważna?
3. Rehabilitacja po udarze – na czym polega?
4. Ile powinna trwać rehabilitacja po udarze?

Czym jest udar mózgu?

Udar mózgu może mieć dwie postacie: niedokrwienną lub krwotoczną. Udar niedokrwienny występuje znacznie częściej – stanowi ponad 80% wszystkich przypadków, a jego przyczyną jest nieprawidłowa perfuzja mózgowa spowodowana zwężeniem lub niedrożnością naczyń. Czynnikami ryzyka w tym przypadku są dolegliwości sercowo-naczyniowe, takie jak miażdżyca czy nadciśnienie tętnicze.

Drugim, rzadziej spotykanym, ale bardziej niebezpiecznym rodzajem jest udar krwotoczny. Dochodzi do niego w wyniku pęknięcia uszkodzonego naczynia lub tętniaka. Stanowi on bezpośrednią przyczynę zagrożenia życia.

Rehabilitacja po udarze – dlaczego jest tak ważna?

Zgodnie z obecnymi wytycznymi wczesna rehabilitacja po udarze, prowadzona jeszcze w łóżku pacjenta, to niezwykle istotny czynnik zapobiegający rozwojowi wielu niekorzystnych następstw choroby, takich jak: zespół nieużywania, utrwalenie patologicznych wzorców ruchowych czy wynikające z unieruchomienia odoskrzelowego zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich czy trudne do leczenia odleżyny.

Ponadto, jak najwcześniejsze uruchomienie pacjenta – możliwe po ustabilizowaniu się jego stanu – pozwala uniknąć problematycznych zaburzeń ortostatycznych, z którymi mogą borykać się pacjenci leżący. Celem rehabilitacji po udarze mózgu jest normalizacja nieprawidłowego napięcia mięśniowego oraz także zmniejszenie powstałych dysfunkcji. Warto nadmienić, że procesowi terapii ruchowej powinna towarzyszyć również odpowiednia pomoc logopedyczna. W trakcie niej pacjent będzie pracował nad mową i przełykaniem pokarmów.

Rehabilitacja po udarze – na czym polega?

Rehabilitacja po udarze mózgu składa się z następujących etapów:

• rehabilitacja wczesna (profilaktyka funkcjonalna) – ma na celu zapobieganie powstawania przykurczów, odleżyn oraz także powikłań zatorowo-płucnych czy zakażenia dróg moczowych. W głównej mierze opiera się na ćwiczeniach biernych oraz zmianach pozycji ułożeniowych. Wraz z ustabilizowaniem się stanu ogólnego pacjenta wprowadzona zostaje rehabilitacja czynna, między innymi stopniowa pionizacja;
• rehabilitacja funkcjonalna – jest dostosowywana do stanu oraz potrzeb pacjenta. Jej celem jest przywrócenie utraconych funkcji, takich jak prawidłowy chód, zdolności manipulacyjne dłoni czy nauka odpowiedniej postawy ciała. W tym celu wykorzystuje się różnego rodzaju specjalistyczne metody fizjoterapeutyczne, takie jak PNF, osteopatia, terapia NDT-Bobath lub terapia CIT;
• rehabilitacja środowiskowa (okres adaptacji) – w tym okresie pacjent ma nauczyć się wykorzystywać zdobyte umiejętności w życiu codziennym. Kolejnym celem jest dostosowanie otoczenia chorego do jego potrzeb. Pomocne okazują się różnego rodzaju poręcze, uchwyty oraz inne przedmioty zapobiegające upadkom oraz także urazom.

Ile powinna trwać rehabilitacja po udarze?

Rehabilitację po udarze powinno się wprowadzić jak najwcześniej. Polepsza to rokowania pacjenta i zwiększa prawdopodobieństwo jego powrotu do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie. Długość procesu rehabilitacyjnego zależy od indywidualnego stanu chorego. Zazwyczaj trwa on około 5 lat od wystąpienia udaru. Ostatni etap rehabilitacji to adaptacja środowiskowa.

Jeżeli jesteś po udarze mózgu lub ktoś z Twoich bliskich wymaga rehabilitacji poudarowej, koniecznie umów się na wizytę w naszym gabinecie. Podchodzimy do każdego pacjenta indywidualnie. Cechuje nas profesjonalizm i empatia. W celu umówienia wizyty kliknij tutaj lub skontaktuj się z nami telefonicznie, a pomożemy Ci dobrać odpowiedni termin terapii.

Artykuł Rehabilitacja po udarze pochodzi z serwisu Resteo.